بعضی روزها اتفاقاتی در طول همین یک روز می افتد که حس می کنی یک تصویر کامل از اتفاقاتی که در چند ماه اخیر افتاده را می سازند. امروز یکی از همان روز ها بود. شنبه هم همینطور. شنبه روز غم انگیزی بود. ناراحتیم از قبولیم در دانشگاه ِ آستن نه قابل باور بود، نه قابل توجیه. برگشته بودم به آهنگ های قدیمی. بعد

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

قرار است کلان شوم و در زندگیم دوتا چیز بسیار دوستداشتنی داشته باشم؛ دوتا شعر، یا دوتا عکس، یا دوتا کفش، دوتا... فرق نمی کند. قرار است نام یکیش نیروانا باشد و نام دیگریش سوداد. شاید اینطور یاد بگیرم چطور نیروانا و سوداد را به یک اندازه دوست داشته باشم.
تو اما ممکن است بیایی و با چشم های جدی از من بپرسی "نیروانا چه ربطی به سوداد دارد خب؟" من در جوابت می خندم و میگویم" نکند تو همان نقطه ی پیوند ماده و انرژی باشی؟ نکند وقتش رسیده از ونوس به ایریس تغییر نام بدهم؟"

دنیایی ساخته، نامتناهی. نامتناهی! یعنی بزرگتر از هر چه به ذهن ما برسد. یعنی از آنچه در خیال تو آید نکو تر! دنیایی ساخته به قدری بزرگ که ما نمی دانیم که چی ها در مورد این دنیا نمی دانیم. ولی چشم انسان را آنطور که باید خوب نیافریده. به پَر مرغابی روغن زده که وقتی رفت داخل آب، مثل موش زیر باران مانده ن

A:link {color:#cc0000;text-decoration: none;} دوزخ چقَدر بلند باید سوزد، تا تشبیه کوچکی ز کابل بدهد امروز قرار بود روز خوبی باشد. امروز تولد سهیل بود، روز آخر مصطفی در ابتدایی، روز اول من در سخت ترین صنفی که تا حالا در عمرم گرفتم. امروز قرار بود روز خوبی باشه. نشان به ان نشان که خیلی غیر منتظر

بلیک می گفت خدا در گناه نیست. میگفت اینکه میگی 'خدا یعنی همه چیز' کاملا و مطلقا درست نیست. چون خدا درد نیست، مرگ نیست، مریضی نیست، گناه نیست. خدا خوبی است، مهربانی، عشق، بخشش. قبل از اینکه آدم و حوا از میوه ی ممنوعه بخورن، هیچکدام این ها وجود نداشتن. اما میوه ی ممنوعه در بهشت نیاز بود. چون وقتی بنده

گلودردم. حس می کنم تب دارم. تمام بدنم بی حال و دردمند است. حتی تماس پتو با بدنم، تماس انگشت هایم با کیبورد، hell حتی نفس کشیدنم و حرکت کردن عضلات شکمم حین نفس کشیدن دردناک است! نفس که میکشم بینی م می سوزد. درد و سوزش گلویم مشکل اصلی ست. بینی م بند است. حالم=فجیع! خودم می ایستم و برنج را میشویَم. میگ

از روزی که خانه آمدم یک سریال هشت فصلی را تمام کرده ام. حساب کردم میشه به طور اوسط هشت ساعت سریال در روز. رفته ام برای صنف های تابستانی ثبت نام کنم. به سوچی ایمیل فرستاده ام. از سه جای مختلف estimate گرفته ام برای موتر. به نتاشا بعد از یک ماه ایمیل فرستاده ام. ریحان کاشته ام. برای کار اپلای کرده ام.

A:link {color:#cc0000;text-decoration: none;}

حس می کنم بعضی وقت ها باید از حقت دفاع کنی. نه برای اینکه طرف مقابل زورگو ست. برای اینکه باید نشان بدی که از عهده ی محافظت از حق خودت بر میایی. نمی دانم چه حسی باید در مورد به خانه برگشتن داشته باشم. بعد از ماه ها، هفته ای 21 وعده غذا می خورم! شب ها در اتاق خودِ خودم، با استیکر little prince روی دیو

دیروز در مصاحبه فِن از روی کنجکاوی ازم پرسید "تصمیم گرفتی چه رشته ای می خواهی بخوانی؟" گفتم:" رشته ام فزیک است. با یک رشته ی فرعی ِریاضی و یک رشته ی فرعی دیگه در نجوم." گفت:"اوووه وااااااو!" بعد رئیس اصلی که آمد، گفت:"زیر هجده هستی، درست است؟" گفتم بله. فِن گفت:" زیر هجده، با یک رشته ی بزرگ!" رئیس پ

قرار است کلان شوم و در زندگیم دوتا چیز بسیار دوستداشتنی داشته باشم؛ دوتا شعر، یا دوتا عکس، یا دوتا کفش، دوتا... فرق نمی کند. قرار است نام یکیش نیروانا باشد و نام دیگریش سوداد. شاید اینطور یاد بگیرم چطور نیروانا و سوداد را به یک اندازه دوست داشته باشم.
تو اما ممکن است بیایی و با چشم های جدی از من بپرسی "نیروانا چه ربطی به سوداد دارد خب؟" من در جوابت می خندم و میگویم" نکند تو همان نقطه ی پیوند ماده و انرژی باشی؟ نکند وقتش رسیده از ونوس به ایریس تغییر نام بدهم؟"

سرعت مجاز شاید 45 باشه، اما از بس جاده ی خلوتی است میشود 80 هم رفت. دو طرفش از اول تا آخر مزرعه و فارم است. گاهی اوقات گاو های در حال چَرا، و اسپ های در حال استراحت را هم می شود زیر آفتاب تشخیص داد. همیشه وقتی دارم با سرعت بلندی ها و پستی های جاده را می گذرانم، فکر می کنم آسمان شب از بین این مزرعه ه